Ei solskinshistorie :)

I dag då eg kom heim frå arbeid tenkte eg at no skal eg setja meg i sola og lesa bok. Dei siste dagane har det vore satt nedbørsrekord i fleng, og det har vore tala om femårsflaum og slikt. Men før eg kunne nyte sola, måtte eg berre ete middag og lesa avisa. Og sjekka mailen. Og henge opp klede til tørk. Og legga i hop tøyet som var tørt. Og sette på nye klede til vask. Og bake kjeks som eg sa eg skulle gjer til jobben i morgon. Og søppelet må tømast. Og kjøkenbenken må ryddast. Og no kan eg endeleg setja meg i sola og lesa den eine boka eg held på med for tida, Hodejegerne av Jo Nesbø. Det er berre eit problem, nemleg at sola gjekk visst ned i vest.... Så no er det for mørkt til å sitje ute og nyte dei flotte solstrålene.

"Prioritering", vil du nok sei. Det same seier eg. Men kvifor utsetje det du kan gjer no, har eg høyrt. Men eg veit det vert fleire solskinsdagar, og helga skal visst verta bra! Og skal eg fortelja deg ein løyndom (hemmelighet), så har eg faktisk over 30 dagar som eg kan avspasere. Det er ikkje stort høve å ta ut avspaseringsdagar på våren, så det vil i teorien sei at eg kan ta meg fri 2-3 dagar per veke fram til jul. Det skal eg utnytte! Treng du selskap ein dag, forresten?

Nedanfor vil eg dele med dykk, trufaste lesarar, baksten min i kveld, nemleg Emilies kjeks med tranebær og rosiner (oppskriften står på det første biletet):

Spa! på egenhånd

Eg e så heldige at eg he nogen fantastiske venninne som he gitt meg muligheten t å prøva scruben t Dr. Melumad, som blir solgt blant anna gjennom Avera. Der e masse sånn her "prikka" i an, som faktisk e olje som smelte når de komme på en varme kropp i dusjen. Og så dufte an noge så himmelsk...

Sjølsagt anbefala eg an! An e dyre, men e verdt kver ei krona! 

Du kan lesa meir om Avera her, produktane der e gode! Produktane kan du få kjøpt via konsulentane, enten privat elle i selskap.

Vår, sommar, høst. Du kan vella.

Merkeligt dette være, som skifte frå djupe sommar t kalde høst, for så å bli nogen så rekti flotte sommardage igjen. Fantastisk digg, forsåvidt, med litt sånn "bonusdage".

I år va første gong eg planta i bedet på altanen. Spennande. E ikkje noge eg kan skryda på meg å ha gjort mye før, og resultate blei faktisk litt rart. Greiå e at då eg va liten blei eg tilbudt å plukka ugras i hagen heima, noge eg syns va lite interessant. Så eg lagte heller middag. D he jo ført t at eg ikkje akkurat e ein resar når d gjelde planting nå, nå når egentlig sko konnt d, særligt når husmor e drømmejobben min. Og e d blomst elle ugras d der..?

Ein dag i vår va eg på MAXI her i Sandnes og fekk kjupt nogen frøposa. Og eg planta i vei :) Litt blomma, og mye bær/grønnsake/urte. Markjordbærå he ikkje vore nogen suksess, kanskje 4-5 bær. Gulerøtene vart planta litt close, liksom, så d vart nok litt trongt neri der. Og basilikumen... Vel, med brokken arm blir d lite av gourmetmåltider.

 

Dette e noge av det eg meine blei litt rart... Men for all del, festligt.

Her om dagen va eg på MAXI igjen. Då kjøpte eg et par løka. Denne gongen ska mor bistå meg i plantingen, og eg håpe eg blir litt meir fornøyd t våren.

Med det sama me e så godt i gang med bilde frå altanen min, må det nevnast at eg og Janne nok ein gong ein dag hadde tirsdagskveld. Då steikte me pannekake, og sat på altanen og koste okke med solnergang.

Sjøl om eg ikkje på nogen måte e klar for høsten ennå ittesi eg ikkje he fått den skikkelige varmen i meg i år, så e d mesten ikkje noge alternativ. Sånt e d bare. Får bare drømma okke vekk... :)

Nogen vil at eg ikkje ska sykla...

Den trofaste lesaren he fått med seg at eg he brukke armen, og det ette fall på sykkelen i sommar.

Det som e så skummelt, e at i tidsromme mellom omtrent då eg datt og nå, he sykkelen i Sandnes forsvunne. Absolutt ikkje kult i d heila, skjønt eg kan jo ikkje sykla på ca et halvt år elle noge.

Temmelig sikker på at sykkelen e stjålen, både hjelmen og nøkkelen t låsen e i leiligheten. Så nå e d bare å melda t falken at sykkelen e stjålen, og kanskje, kanskje e an funnen nogen plass?

Og ska eg ver ærlige, så må eg sei at Wheeleren e ein av dei beste syklane eg he hatt, t og m bære enn Bros'en som eg kjøpte i vår.

PS: He eg tilfeldigvis lånt vekk sykkelen t deg, uten at eg minnes det, så gi gjerna et hint..... :)

Skal vi være venner

En lørdags kveld ser eg barne-TV med tantungane mine. Og så komme denne sangen.. Nydelige og deilige sang frå barndomstiå m Bjarte Leithaug. D va tie :)




Skal vi være venner? Kan vi leke sammen du og jeg?
Det å gå alene, det er så kjedelig synes jeg.
Vi kan være venner. Vi kan leke sammen du og jeg.
Kom og rekk meg hånden, så går vi sammen på vår vei.

Refr.: Å være venner, å holde hender
er sånn at du kjenner - det gjør godt.

Så når høsten kommer, leke gjemsel inne, jeg kan stå.
Se når regnet flommer, danse rundt med gummistøvler på.
Snøen daler stille, vi kan finne ski og akebrett.
La en snøball trille, lage snømann, hopp og skistafett.

Shub – shube – dube – dube – dua …..

Våren smiler til oss, snøen smelter, blomster titter frem.
Vi kan klinke kuler, sykle sammen hele veien hjem.
Men det aller beste er når sommervarmen kommer her.
Spise is og bade, ro en liten tur til måkeskjær.

T/M: Bjarte Leithaug

Kosing med asfalt

Sist sundag va eg så heldige at eg fekk virkeli kosa m asfalten. D resulterte i et brudd (knekk) i øvre del av overarmen, og følgelig invaliditet. Og så midt i juli og sommarferien min. Ferien kan eg kreva ny av arbeidsgivar pga at eg he vore for ringe t ha ferie, eller rettare sagt vore arbeidsufør (si eg ikkje kan ha gips, må eg sjøl sørga for å holda armen i ro, og d e ei pina). Probleme e at på høsten e der ikkje så mange som he ferie. He blitt tilbudt å bli m på husbygging.. jeje...

Koss eg fekk d t? Va på sykkeltur, hadde litt vel store fart og sko bremsa, men så va veien svingite og blaute. Klart eg tenkte at eg ikkje må bremsa så mye i svingen, men hadde ikkje klart å svinga itte veien i den farten på den asfalten, så eg måtte enda i grøftå. Hadde eg hatt sykkelsko meine eg at d hadde gått mye verre, i og med at eg ville fått sykkelen mellom beinå og muligens brukke føte og. Nei, trur eg spare meg for dei skonå.

Denne veka he eg vore hos bror min og svigerinna mi på Hinna, som for anledningen hadde pensjonat for skadde syklista. Eg fekk heldigvis heile oppmerksomheten som einaste skada. Nå he eg komt meg heim t Vikeså, og nyte å ha syster mi som sjukepleiar, og badekar så eg får skikkelig vaska meg. Naturligvis kjenne eg ikkje nå lenger dei same smertene som dei første dagane, men virke fortsatt som om armen ikkje henge på om fatle ikkje e der. D eklaste e at armen e så blåe. "Indre blødninga" sa sjukepleier-systerå mi. Eg e nå fortsatt sikker på at eg aldri hadde passa inn som arbeidstakar i helsevesenet.

Sjuke.. :/

Før syns eg eg nesten aldri var sjuk. Det var svært sjeldent det skjedde, iallfall såpass at eg ikkje gjekk på skulen eller på arbeid. Men i det siste, og særleg etter jul, har eg vore vekke frå arbeid sikkert 4-5 dagar, noko som er mykje for meg. Og idag har eg heller ikkje vore på arbeid. Eg er ikkje så sjuk at eg er sengeliggjande heile dagen, men dårleg nok til å konsentrera meg på arbeid, og den er kjip.

Og eg skjøner ikkje korleis eg skal verta frisk. For når eg hostar, får eg vondt i halsen og hovudet. Då hjelp det lite med halsdrops. Hostesaftflaska er snart drukken opp (slapp av, ho var nesten tom då eg tok fyrste skei i går kveld), og Ibus og paracet tek eg sånn eg kan i følge pakkeanvisninga. Og i tillegg er eg litt forkjøla, altså tett i toppen, og det gjer ikkje ting betre. Middagen eg hadde igår med kvitlauk og chili ser ikkje ut til å ha gjort den største susen. Skulle gjerne hatt eit par koppar kaffi, men for meg funkar ikkje det i lag med ibux og paracet så godt. Dårleg sirkel, spør du meg... Vel, det går i scrapping, TV, nett-surfing, soving, osv. For augenblinken er det Friends som går på TV2, så eg får kosa meg ein liten halvtime! Håpar eg ikkje smittar nokon, forresten... :P